2005/Sep/10

วันเกเรเกตุง

วันศุกร์ที่ 9 กันยายน 2548

วันนี้แม่เจอหนูอาละวาดไปหลายรอบเลย ฮ่วย

ตอนเช้า เราไปไหนไม่ได้ ติดแหงกอยู่กับบ้าน เพราะว่าต้องรอช่าง ซึ่งนัดไว้ว่าจะมาระหว่าง 9-11 โมง แม่ก็นั่งไม่เป็นสุข จะไปไหนก็ไม่ได้ แต่ก็ไม่มีช่างที่ไหนมาปรากฏตัวเลย จน 11 โมงยี่สิบ หนูเริ่มอาละวาดแม่ และงอแงๆ แม่เลยชวนหนูไปเล่นชิงช้ากัน

แต่พอไปถึงสวนแม่จะพาหนูไปนั่งชิงช้าทันทีหนูกลับบอกว่า "no no"และชี้ไปที่เครื่องเล่นพวกม้าลื่น แล้วบอกว่า "This one" (โปรดสังเกตนะค้า เธอสั่งอีกแล้ว) โอเคค่ะ this one ก็ this one เน้าะ ได้เสมอ แม่ก็ไปนั่งรอหนูเล่นปีนขึ้นปีนลง เล่นหยิบทรายมาโรยๆ

หลังจากโรยจนเบื่อ (จริงๆ หนูไม่เบื่อหรอก แม่เบื่อ) แม่ก็เลยลองชวนหนูไปเล่นชิงช้าดูใหม่ คราวนี้หนูเดินตามไปแต่โดยดี สนามเด็กเล่นที่นี่มีชิงช้าเด็กเล็กอยู่แค่สองอัน แม่ให้หนูนั่งอันที่อยู่ในร่ม แต่หลังจากเล่นได้ไม่นาน หนูก็บอกว่า "all done" แม่อุตส่าห์ดีใจ นึกว่าหนูเล่นเสร็จแล้ว แต่ปรากฏว่าหนูสั่งว่า "this one" (อีกแล้วเหรอ) พร้อมกับชี้นิ้วกายสิทธิ์ไปที่ชิงช้าอันข้างๆ ซึ่งเอียงๆ และแถมอยู่กลางแดดด้วย

แต่แม่รึจะปฏิเสธหนูได้ หนูสั่งก็ต้องทำตาม หลังจากแกว่งจนแม่แทบจะเป็นลม และอีกอย่างนึงตอนนั้นเที่ยงกว่าแล้ว แม่กลัวพ่อจะกลับมากินข้าวที่บ้านแล้วไม่เจอเรา แม่เลยชวนหนูกลับ หนูก็บอกแต่ว่า "no no" แม่ก็เลยจำต้องเผด็จการอุ้มหนูออกมา โหย.. หนูร้องไห้ซะไม่มีดี เสียงร้องยังดังอยู่ในหูแม่อยู่เลย แถมหนูไม่ยอมนั่ง carseat กว่าแม่จะปลุกปล้ำให้หนูนั่งได้ก็เหงื่อท่วม หนูร้องไห้ตลอดทางจนถึงบ้านเลยอ่ะ

ตอนบ่าย หนูไม่ยอมนอนกลางวันอีกแล้ว พอแม่ส่งหนูเข้านอนเสร็จ หนูก็ตามออกมาเปิดประตู แม่เลยเข้าไปอยู่เป็นเพื่อน นอนไปนอนมา แม่หลับ หนูไม่หลับ แม่ตื่นขึ้นมาเพราะหนูถีบหน้าแม่ ชอบถีบจริงจริ้ง ตอนอยู่ในพุงแม่ก็ถีบพุงแม่น่าดูชม ตอนนี้ก็ยังถีบแม่ประจำ แปลกดี

ตอนนั้นบ่ายสามแล้ว แม่เลยจำต้องใช้วิธีของพ่อ ทั้งๆ ที่ตอนนี้น้ำมันแพงแสนแพง จะไปไหนทียังต้องคิดหน้าคิดหลัง แต่ว่าแม่ยอมเสียค่าน้ำมันดีกว่าให้สู้รบปรบมือกับหนูอย่างงี้ไปตลอดบ่าย และต้องรบกับเด็กหงุดหงิดอดนอนอีกตลอดเย็น

ได้ผลสิค้า แต่ต้องขับไปประมาณ 7 ไมล์ ถึงได้หลับ โอ้.. ค่าเลี้ยงดูหนูนี่มันแพงจริงน้า ครั้งนี้อุ้มหนูออกจากรถไปนอนหนูก็หลับต่อไปสองชั่วโมง ดีใจๆๆๆๆๆ คุ้มๆ โฮะๆ

ห้าโมงกว่าหนูตื่นขึ้นมาจากนอนกลางวัน ร้องไห้หงุดหงิดๆ ร้องไห้ๆๆๆๆ ต้องให้แม่อุ้มตลอดเวลา พอหกโมงพ่อกลับมาก็มาอุ้มหนูต่อ หงุดหงิดอะไรก็ไม่รู้ ชวนกินนมหรือซีเรียลหนูก็ไม่กิน ร้องซะจนพ่อกับแม่สงสัยว่าหนูไม่สบายยังไงรึเปล่า

แต่ตอนหลังหนูก็ยอมนั่งหม่ำๆ ซีเรียล ตามด้วยมักกะโรนีแอนด์ชีส แฮ้ปปี้ๆ กลายเป็นคนละคนเล้ย กว่าจะแฮ้ปปี้ได้เนี่ยทำเอาแม่เหนื่อยแฮ่กไปทั้งวันเลยเน้าะ เฮ้อ*

ตอนนี้หนูกำลังฮิตเกมส์ใหม่ "Here she is!" อย่างเช่นเมื่อตอนกลางวัน พ่อเดินหายไปทางหน้าบ้าน หนูยกมือสองข้างขึ้นมาแบ (ท่านี้เนี่ยพ่อสอนให้ทำค่า ไม่ใช่แม่นะค้า) แล้วถามว่า "Where is daddy?"พอพ่อเดินกลับมาหนูก็บอกว่า "Here she is!" อิๆ หนูยังไม่รู้จักแยกใช้ he หรือ she หรอก หนูรู้จักแต่ Here she is! เท่านั้น

คืนนี้ก่อนนอนเราเล่นตุ๊กตา Lego กัน เรามีชื่อให้ตุ๊กตาแต่ละตัวว่า Alina, Isaac, Sam, Aidan, Ava และ Maddy หนูถามว่า "Where is Sam?" แล้วก็ไปหยิบ Sam ขึ้นมา บอกว่า "Here she is!" แล้วก็ถามว่า "Where is Alina?" และหยิบ Alina ขึ้นมา แล้วบอกว่า "Here she is!"

เมื่อวานหนูเลือกหนังสือของหนูเองมาเล่มนึงจากห้องสมุด แม่ไม่รู้หนูเลือกได้ยังไง แต่เป็นหนังสือที่เหมาะกับหนูมากๆ เลยล่ะ และเป็นหนังสือที่น่ารักและสนุกมากด้วย

ที่แม่บอกว่าเหมาะกับหนูเพราะว่าหนังสือนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้หญิงที่เต้นรำตลอดเวลาหนูเองก็เต้นรำตลอดเวลาเหมือนกัน เด็กผู้หญิงคนนี้เค้าอยู่บ้านกับคุณปู่ พี่ชายไปแคมป์ คุณแม่ไปทำงาน พอเบื่อก็เลยเต้นรำ คุณปู่กลับแพนเค้กก็เต้นรำพื้นถนนร้อนเท้าก็ต้องเต้นรำ เล่นน้ำเย็นๆ จากสายยางก็ต้องเต้น penguin dance (ท่านี้หนูชอบมากๆ เต้นท่าเพนกวินหมุนๆ ด้วย)คว่ำชามสตรอเบอรี่ก็เต้นรำraining-down danceไปเที่ยวสวนสัตว์ก็เต้นรำ birdy-dance ใส่รองเท้าข้างเดียวก็เต้น hopity-hop dance กระโดดบนเตียงก็เต้น boing-boing dance ฝันยังเต้น upside-down dance เอารองเท้าแม่ไปใส่ก็เต้น tap dance tap tap

สนุกมากเลยล่ะ เราเต้นตามไปด้วย อ่านไปเต้นไป อ่านจบหนูก็บอกว่า "again" เราก็เริ่มอ่านกันอีก เต้นกันอีก ^^ อิๆ

got to dance
เด็กในหนังสือเค้าหน้าตาเหมือนหนูด้วยนะ แม่ว่า
หน้ากลมๆ ผมหยิกๆ แม่ชอบรูปมากๆ เลยล่ะ

อ้อ วันนี้แม่มีรูปเก่าจากเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมามาฝากด้วย เราไปกินดิ่มซำกัน และหนูไปผูกมิตรกับโต๊ะข้างๆ สองโต๊ะ สนุกสนานเหมือนไปสังสรรค์กันแน่ะ

หนูผูกมิตรกับโต๊ะข้างหลัง หันไปมองเค้าหลายรอบมาก
มองจนเค้าต้องหันมาคุยกับหนูกันทั้งโต๊ะเลยอ่ะ

หนูนั่งท่านี้เกือบตลอดเลย

ผูกมิตรกับเด็กผู้หญิงโต๊ะข้างๆ ด้วย เค้าอายุสองขวบครึ่ง

เด็กคนนี้เค้าชอบกอดหนูมาก

และจะมาจุ๊บหนูด้วยแน่ะ

กำลังนับนิ้วว่าหนูอายุสองขวบ

เธอมากอดหนูอีกแล้วล่ะ กอดจนล้มไปทั้งคู่เลย

ไม่รู้ทำไมรักกันจริงน้า อิๆ

รักหนูมากมายจ้ะ
แม่ก็กอดหนูวันละหลายๆ รอบเหมือนกัน
จุ๊บหนูก็วันละหลายๆๆๆๆๆ รอบด้วย อิๆๆๆ


edit @ 2005/09/10 15:34:55

2005/Sep/09

วันแปลกๆ

วันพฤหัสบดีที่8กันยายน 2548

หมู่นี้โลกมันปั่นป่วนยังไงก็ไม่รู้ ช่วงนี้มีอุบัติภัยทางธรรมชาติเยอะ อย่างน้ำท่วมที่ New Orlean จาก Hurricane Katrinaมีเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายที่ต้องสูญเสียอะไรหลายๆ อย่าง ทั้งชีวิตและทรัพย์สิน ผู้คนจำนวนมากไร้ที่อยู่อาศัย และไม่มีงานทำแบบกระทันหัน

เราเองก็เป็นผู้ประสบภัยทางไดอะรี่ (แม่ถือว่าเราเป็น "เหยื่อผู้เคราะห์ร้าย" เหมือนกัน ถึงแม้จะไม่ร้ายแรงถึงลำบากลำบน) เราเคยมีบ้านหลังนึงที่เราพักพิง ถึงแม้หลังๆ จะมีปัญหา เข้าไปอัพไม่ได้บ้าง เข้าไปอ่านไม่ได้บ้าง จนทำให้เราต้องมีบ้านสำรองอยู่ถึงสามหลัง แต่แม่ก็ยังอุ่นใจ ที่อย่างน้อยบ้านหลักๆ ของเราก็ยังอยู่

แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นความเวิ้งว้าง ไม่รู้บ้านหลังไหนเป็นบ้านหลักของเรา แม่มีไดอะรี่ถึงสามเล่ม ปักใจกับเล่มใดเล่มหนึ่งไม่ได้ซักที ยังติดไดอะรี่เล่มเก่าอยู่

วันนี้แม่ค่อนข้างจะมีเวลาเยอะกว่าปกติ เพราะไม่ต้องไปทำงาน แม่หยุดงานเพื่ออยู่บ้านกับหนู ครูโจไม่อยู่ ลาพักร้อนทั้งอาทิตย์ เมื่อวันอังคารกับวันพุธที่ผ่านมาพ่อเป็นคนหยุดงานดูแลหนู ตอนนี้ถึงตาแม่แล้ว

ตอนเช้าแม่พาหนูไปฟัง storytime ที่ห้องสมุด เด็กๆ เยอะเหมือนกัน แม่ว่าไม่ค่อยสนุก เพราะเค้าอ่านให้ฟังธรรมดาๆ น่าเบื่อออก ยังดีที่มีเพลงขั้นระหว่างเรื่อง เจ้าหน้าที่เค้าเล่นกีตาร์และให้แม่ๆ กับเด็กๆ ร้องเพลง เมื่อเช้านี้เราร้องเพลง Old Mcdonald had a farm, B-I-N-G-O, If you're happy and you know it เพลงโปรดของหนูทั้งนั้น

แต่ถึงจะไม่ค่อยสนุก (สำหรับแม่)แม่ว่าหนูก็สนใจพอสมควร เวลาเค้าอ่านหนังสือให้ฟัง หนูตั้งใจฟังมาก เดินไปยืนดูหนังสือใกล้ๆ เพราะมุมที่เรานั่งนั้นเห็นไม่ค่อยชัด ตอนท้ายเค้าแจกภาพระบายสี หนูรี่เข้าไปรับ (ด้วยความเคยชิน) แม่บอกให้หนูขอบคุณ หนูหันไปบอกว่า "thank you" เสียงดังฟังชัดเชียว

หลังจากนั้นเราก็ไปหม่ำอาหารกลางวันกัน เราแทบไม่เคยไปกินอาหารข้างนอกด้วยกันสองคนแม่ลูกเลยมั้ง แม่ได้โอกาส เพราะอยากกินอาหารเกาหลี และร้านเกาหลีร้านนี้มี lunch special เฉพาะวันธรรมดาเท่านั้น แม่เลยพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส ไหนๆ ก็ต้องหยุดงาน enjoy ให้เต็มที่ซะเลยดีกว่า อิๆ

ถ่ายรูปมาฝากพ่อด้วย เพราะพ่อไม่ได้ไป อิๆ

กิมจิและผักดองหลากชนิด อร่อยมากๆ

ตอนแรกๆ หนูไม่ยอมหม่ำข้าว หม่ำแต่เนื้อ
แต่ตอนหลังพอชิมข้าวแล้วเกิดติดใจ ประจำเลยหนูอ่ะ

เมื่อบ่ายน่ะ แม่หวังว่าหนูจะหลับในรถ แล้วก็มาหลับต่อที่บ้าน เหมือนที่หนูทำเมื่อสองวันที่ผ่านมา แต่แม่โชคไม่ดีเหมือนพ่อ พอวางหนูลงเตียงหนูก็ตื่น และไม่ยอมนอนอีกเลย

พอดีวันนี้มีร้านเปิดใหม่แถวบ้านเรา แม่เลยชักชวนหนูไปสำรวจกัน โอ้โห มนุษย์มนา เยอะแยะไปหมด แน่นจนแทบไม่มีที่ทางให้เดิน นี่ขนาดวันนี้วันพฤหัสนะ แม่เจอคนเยอะๆ แล้วมึนทุกที ไม่สามารถซื้ออะไรได้ อีกร้านนึงคนน้อยกว่า แต่ก็ยังเยอะ สิ่งที่เราซื้อจากร้านนี้ (ร้านขายเสื้อผ้าและของแต่งบ้าน) คือ หนังสือ (?)A Potty for Me ให้หนู ราคาลดแล้วลดอีก คุ้มมากๆ อิๆ แต่ขำอ่ะ แม่ไปร้านขายของแต่งบ้าน ร้านเสื้อผ้า กลับบ้านมาได้หนังสือมา งง @@

เมื่อวานพึ่งคุยกับพ่อว่าเดี๋ยวนี้หนูคุยเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นเยอะเชียว อย่างเช่น ตอนไปเดินเล่นกัน หนูเห็นรถแล่นเข้ามาในหมู่บ้าน หนูบอกแม่ว่า "รถ เข้ามา"

อ้อ แล้วหนูน่ะ จอมออกคำสั่งเลยอ่ะ ตอนแรกหนูนั่งใน wagon แม่ลาก wagon ไปเดินเล่นในสวน พอถึงตรงสนามตรงกลาง หนูก็สั่งแม่ว่า "down down" แม่ก็จอด wagon หนูก็พยายามปีนลงมา แต่ยังปีนเองไม่ได้ พอแม่ช่วยลงมาได้ หนูก็เปลี่ยนไปลาก wagon แทนที่จะเป็นคนนั่ง ฮ่าๆๆๆ ขำๆ น่าจะลากแม่ได้ด้วยเน้าะ แม่ไม่เกี่ยงที่จะเป็นคนนั่งหรอกน้า

บ่ายนี้ระหว่างหนูนั่งหม่ำๆ สแน็คอยู่ หนูก็หันมาบอกแม่ว่า "grape" แม่ก็เหวอเล็กๆ ถามหนูว่า "grape?" ด้วยความงงนั่นแหละ นึกไม่ถึงว่าเดี๋ยวนี้สั่งกันได้ขนาดนี้ หนูตอบว่า "grape, please" ฮ่าๆๆๆๆ อิแม่ก็ยังไม่วาย เพื่อความแน่ใจ "grape?" หนูก็ตอบอีกว่า "Yes, please" จ๊ากกกกก.. เล่นกันอย่างงี้ ก็ต้องไปทำหน้าที่แจ๋ว เอาองุ่นมาเสิร์พสิค้า แต่แหม แม่ต้องล้างองุ่นน่ะ หนูก็สงสัยว่าทำไมแม่ไม่เอาองุ่นมาเสิร์พ มีการทวงด้วยนะ ตะโกนว่า "GRAPE, PLEASE" เออ.. วุ้ย แหม สั่งจริ้ง แม่คุณ

รักหนูมากมาย
ถึงแม้หนูจะกลายเป็นเจ้านายจอมออกคำสั่งไปซะแล้ว ชิ

2005/Sep/08

วันอาทิตย์ที่ 4กันยายน 2548

เมื่อวานนี้ตอนเดินกลับไปขึ้นรถ ต้องผ่านเครื่องเล่น เราเลยแวะให้หนูเล่นซะเลย เสียดายที่ชิงช้าอยู่กลางแดด แม่สู้แดดไม่ไหว ร้อนมากกกกก เลยเล่นแต่เครื่องเล่น หนูสนุกสนานดี เครื่องเล่นที่นี่มีหลังคาด้วย แม่ชอบจัง เวลาอยู่ในร่มไม่ค่อยรู้สึกร้อนเท่าไหร่

อย่างที่แม่เล่าไปแล้วเมื่อวานนี้ ตอนบ่ายแม่ไม่อยู่บ้าน หนูอยู่กับพ่อ (ไม่นอนกลางวันซะด้วยแน่ะ) บ่ายๆ พ่อเลยให้ลงมาหม่ำๆ สแน็ค

นี่นี่ ตะเองพอแม่ไม่อยู่หนูนั่งอย่างงี้เลยเหรอลูก
พ่อตามใจหนูจังเล้ย

ดูหน้าเธอซะก่อน ท่าทางซ่าไม่เบา

ก็ดีไปอย่าง หนูไม่ติดแม่เอาซะเลย เพราะเล่นกับพ่อสนุกสนานนี่เอง
ใช่ปะตะเอง

แม่กลับมาถึง มาทอดข้าวเกรียบฟักทองเป็นของแถม
(เอาใจพ่อลูกซะหน่อย แม่หนีไปเที่ยวมา อิๆ)

"อร่อยมากค่าแม่ขา"

ข้าวเกรียบฟักทองเนี่ยหอบกลับมาจากเมืองไทยน้า
ถุงนึงทอดกินได้นานเลยเนี่ย คุ้มจริงๆ

เจ้าหมีใหญ่หิวโซมาแย่งข้าวเกรียบของหนูอีกแล้วล่ะ

อาหารเย็นวันนี้ก็หรูค่า น้ำพริกกะปิ ปลาทูทอด มะเขือยาวและถั่วฝักยาวชุบแป้งทอด ส่วนแตงกวาถูกหนูหม่ำไปคนเดียวเกือบหมดแน่ะ เอิ๊ก
อร่อย อร่อย เที่ยวนี้ปลาทูอร่อยด้วย ไม่เค็ม ไม่เหม็นแล้วน้า

นานๆ ทำอาหารยุ่งยากซักที ใช้เวลาทำตั้งนานแน่ะ แถมตอนทอดปลาต้องหอบหิ้วกระทะออกไปทอดหลังบ้าน ทั้งๆ ที่เกือบจะมืดแล้ว แม่ไม่กล้าทอดในบ้านหรอก กลิ่นคงติดไปซะสามวันเจ็ดวัน

ส่วนวันนี้ (วันอาทิตย์) เราออกไปหม่ำอาหารกลางวันนอกบ้านกัน (แม่น่ะขยันทำกับข้าวได้ไม่นานร้อก) วันนี้กินหรูอีกแล้ว อันนี้หรูจริง ดิ่มซำเจ้าเก่า เจ้านี้อร่อยมากๆ แต่ว่าแพ้งแพง เวลาจ่ายตังค์แล้วรู้สึกผิดทุกทีไป แต่คนมาอุดหนุนเยอะมากๆ เลยนะ คนแน่นทุกเสาร์อาทิตย์เลย บางทีต้องรอคิวย้าวยาวอีกต่างหาก

ที่ตลกคือ เหมือนเรามาสังสรรค์กับเพื่อนๆ นั่งโต๊ะข้างๆ กันเลย จริงๆ เราไม่ได้รู้จักใครหรอก แต่หนูนั่นแหละผูกมิตรกับโต๊ะข้างหลังหนู หันไปมองเค้า จนเค้ารู้ตัว เลยเล่นด้วย คุยด้วย ส่วนอีกโต๊ะนึงอยู่ด้านซ้ายหนู มีเด็กผู้หญิงผมทรงน้ำพุคนนึงเค้าสนใจหนู เลยมาเล่นด้วยกัน โอย.. น่ารักมากกกกก มีการจุ๊บกันด้วย เด็กคนนั้นเค้าทำปากยื่นจะจุ๊บหนู แต่หนูหลบอ่ะ อิๆๆๆ ขำ ^^

แม่พยายามถ่ายรูป แต่ไม่ชัดซักรูป พ่อเลยคว้ากล้องไปถ่ายเอง ไม่รู้พ่อได้รูปชัดๆ บ้างรึเปล่า ต้องถามพ่อดูน้า

เย้ พรุ่งนี้ยังเป็นวันหยุดอีกวัน ดีใจจังเลย

รักหนูมากมายจ้ะ