2005/Sep/10

วันเกเรเกตุง

วันศุกร์ที่ 9 กันยายน 2548

วันนี้แม่เจอหนูอาละวาดไปหลายรอบเลย ฮ่วย

ตอนเช้า เราไปไหนไม่ได้ ติดแหงกอยู่กับบ้าน เพราะว่าต้องรอช่าง ซึ่งนัดไว้ว่าจะมาระหว่าง 9-11 โมง แม่ก็นั่งไม่เป็นสุข จะไปไหนก็ไม่ได้ แต่ก็ไม่มีช่างที่ไหนมาปรากฏตัวเลย จน 11 โมงยี่สิบ หนูเริ่มอาละวาดแม่ และงอแงๆ แม่เลยชวนหนูไปเล่นชิงช้ากัน

แต่พอไปถึงสวนแม่จะพาหนูไปนั่งชิงช้าทันทีหนูกลับบอกว่า "no no"และชี้ไปที่เครื่องเล่นพวกม้าลื่น แล้วบอกว่า "This one" (โปรดสังเกตนะค้า เธอสั่งอีกแล้ว) โอเคค่ะ this one ก็ this one เน้าะ ได้เสมอ แม่ก็ไปนั่งรอหนูเล่นปีนขึ้นปีนลง เล่นหยิบทรายมาโรยๆ

หลังจากโรยจนเบื่อ (จริงๆ หนูไม่เบื่อหรอก แม่เบื่อ) แม่ก็เลยลองชวนหนูไปเล่นชิงช้าดูใหม่ คราวนี้หนูเดินตามไปแต่โดยดี สนามเด็กเล่นที่นี่มีชิงช้าเด็กเล็กอยู่แค่สองอัน แม่ให้หนูนั่งอันที่อยู่ในร่ม แต่หลังจากเล่นได้ไม่นาน หนูก็บอกว่า "all done" แม่อุตส่าห์ดีใจ นึกว่าหนูเล่นเสร็จแล้ว แต่ปรากฏว่าหนูสั่งว่า "this one" (อีกแล้วเหรอ) พร้อมกับชี้นิ้วกายสิทธิ์ไปที่ชิงช้าอันข้างๆ ซึ่งเอียงๆ และแถมอยู่กลางแดดด้วย

แต่แม่รึจะปฏิเสธหนูได้ หนูสั่งก็ต้องทำตาม หลังจากแกว่งจนแม่แทบจะเป็นลม และอีกอย่างนึงตอนนั้นเที่ยงกว่าแล้ว แม่กลัวพ่อจะกลับมากินข้าวที่บ้านแล้วไม่เจอเรา แม่เลยชวนหนูกลับ หนูก็บอกแต่ว่า "no no" แม่ก็เลยจำต้องเผด็จการอุ้มหนูออกมา โหย.. หนูร้องไห้ซะไม่มีดี เสียงร้องยังดังอยู่ในหูแม่อยู่เลย แถมหนูไม่ยอมนั่ง carseat กว่าแม่จะปลุกปล้ำให้หนูนั่งได้ก็เหงื่อท่วม หนูร้องไห้ตลอดทางจนถึงบ้านเลยอ่ะ

ตอนบ่าย หนูไม่ยอมนอนกลางวันอีกแล้ว พอแม่ส่งหนูเข้านอนเสร็จ หนูก็ตามออกมาเปิดประตู แม่เลยเข้าไปอยู่เป็นเพื่อน นอนไปนอนมา แม่หลับ หนูไม่หลับ แม่ตื่นขึ้นมาเพราะหนูถีบหน้าแม่ ชอบถีบจริงจริ้ง ตอนอยู่ในพุงแม่ก็ถีบพุงแม่น่าดูชม ตอนนี้ก็ยังถีบแม่ประจำ แปลกดี

ตอนนั้นบ่ายสามแล้ว แม่เลยจำต้องใช้วิธีของพ่อ ทั้งๆ ที่ตอนนี้น้ำมันแพงแสนแพง จะไปไหนทียังต้องคิดหน้าคิดหลัง แต่ว่าแม่ยอมเสียค่าน้ำมันดีกว่าให้สู้รบปรบมือกับหนูอย่างงี้ไปตลอดบ่าย และต้องรบกับเด็กหงุดหงิดอดนอนอีกตลอดเย็น

ได้ผลสิค้า แต่ต้องขับไปประมาณ 7 ไมล์ ถึงได้หลับ โอ้.. ค่าเลี้ยงดูหนูนี่มันแพงจริงน้า ครั้งนี้อุ้มหนูออกจากรถไปนอนหนูก็หลับต่อไปสองชั่วโมง ดีใจๆๆๆๆๆ คุ้มๆ โฮะๆ

ห้าโมงกว่าหนูตื่นขึ้นมาจากนอนกลางวัน ร้องไห้หงุดหงิดๆ ร้องไห้ๆๆๆๆ ต้องให้แม่อุ้มตลอดเวลา พอหกโมงพ่อกลับมาก็มาอุ้มหนูต่อ หงุดหงิดอะไรก็ไม่รู้ ชวนกินนมหรือซีเรียลหนูก็ไม่กิน ร้องซะจนพ่อกับแม่สงสัยว่าหนูไม่สบายยังไงรึเปล่า

แต่ตอนหลังหนูก็ยอมนั่งหม่ำๆ ซีเรียล ตามด้วยมักกะโรนีแอนด์ชีส แฮ้ปปี้ๆ กลายเป็นคนละคนเล้ย กว่าจะแฮ้ปปี้ได้เนี่ยทำเอาแม่เหนื่อยแฮ่กไปทั้งวันเลยเน้าะ เฮ้อ*

ตอนนี้หนูกำลังฮิตเกมส์ใหม่ "Here she is!" อย่างเช่นเมื่อตอนกลางวัน พ่อเดินหายไปทางหน้าบ้าน หนูยกมือสองข้างขึ้นมาแบ (ท่านี้เนี่ยพ่อสอนให้ทำค่า ไม่ใช่แม่นะค้า) แล้วถามว่า "Where is daddy?"พอพ่อเดินกลับมาหนูก็บอกว่า "Here she is!" อิๆ หนูยังไม่รู้จักแยกใช้ he หรือ she หรอก หนูรู้จักแต่ Here she is! เท่านั้น

คืนนี้ก่อนนอนเราเล่นตุ๊กตา Lego กัน เรามีชื่อให้ตุ๊กตาแต่ละตัวว่า Alina, Isaac, Sam, Aidan, Ava และ Maddy หนูถามว่า "Where is Sam?" แล้วก็ไปหยิบ Sam ขึ้นมา บอกว่า "Here she is!" แล้วก็ถามว่า "Where is Alina?" และหยิบ Alina ขึ้นมา แล้วบอกว่า "Here she is!"

เมื่อวานหนูเลือกหนังสือของหนูเองมาเล่มนึงจากห้องสมุด แม่ไม่รู้หนูเลือกได้ยังไง แต่เป็นหนังสือที่เหมาะกับหนูมากๆ เลยล่ะ และเป็นหนังสือที่น่ารักและสนุกมากด้วย

ที่แม่บอกว่าเหมาะกับหนูเพราะว่าหนังสือนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้หญิงที่เต้นรำตลอดเวลาหนูเองก็เต้นรำตลอดเวลาเหมือนกัน เด็กผู้หญิงคนนี้เค้าอยู่บ้านกับคุณปู่ พี่ชายไปแคมป์ คุณแม่ไปทำงาน พอเบื่อก็เลยเต้นรำ คุณปู่กลับแพนเค้กก็เต้นรำพื้นถนนร้อนเท้าก็ต้องเต้นรำ เล่นน้ำเย็นๆ จากสายยางก็ต้องเต้น penguin dance (ท่านี้หนูชอบมากๆ เต้นท่าเพนกวินหมุนๆ ด้วย)คว่ำชามสตรอเบอรี่ก็เต้นรำraining-down danceไปเที่ยวสวนสัตว์ก็เต้นรำ birdy-dance ใส่รองเท้าข้างเดียวก็เต้น hopity-hop dance กระโดดบนเตียงก็เต้น boing-boing dance ฝันยังเต้น upside-down dance เอารองเท้าแม่ไปใส่ก็เต้น tap dance tap tap

สนุกมากเลยล่ะ เราเต้นตามไปด้วย อ่านไปเต้นไป อ่านจบหนูก็บอกว่า "again" เราก็เริ่มอ่านกันอีก เต้นกันอีก ^^ อิๆ

got to dance
เด็กในหนังสือเค้าหน้าตาเหมือนหนูด้วยนะ แม่ว่า
หน้ากลมๆ ผมหยิกๆ แม่ชอบรูปมากๆ เลยล่ะ

อ้อ วันนี้แม่มีรูปเก่าจากเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมามาฝากด้วย เราไปกินดิ่มซำกัน และหนูไปผูกมิตรกับโต๊ะข้างๆ สองโต๊ะ สนุกสนานเหมือนไปสังสรรค์กันแน่ะ

หนูผูกมิตรกับโต๊ะข้างหลัง หันไปมองเค้าหลายรอบมาก
มองจนเค้าต้องหันมาคุยกับหนูกันทั้งโต๊ะเลยอ่ะ

หนูนั่งท่านี้เกือบตลอดเลย

ผูกมิตรกับเด็กผู้หญิงโต๊ะข้างๆ ด้วย เค้าอายุสองขวบครึ่ง

เด็กคนนี้เค้าชอบกอดหนูมาก

และจะมาจุ๊บหนูด้วยแน่ะ

กำลังนับนิ้วว่าหนูอายุสองขวบ

เธอมากอดหนูอีกแล้วล่ะ กอดจนล้มไปทั้งคู่เลย

ไม่รู้ทำไมรักกันจริงน้า อิๆ

รักหนูมากมายจ้ะ
แม่ก็กอดหนูวันละหลายๆ รอบเหมือนกัน
จุ๊บหนูก็วันละหลายๆๆๆๆๆ รอบด้วย อิๆๆๆ


edit @ 2005/09/10 15:34:55

Comment

Comment:

Tweet



จำได้ว่าเข้ามาแล้วนี่นา
..

จะมาบอกว่าย้ายตามมาติดๆ แล้วนะคะ
บ้านติดกันเล้ย
โฮ่ๆ

ปล. ชอบหนังสือเล่มนี้แหละ เหมือนหนูจริงๆ ด้วย
#10 by แม่ไอ่ภู At 2005-09-12 01:55,
โห เด็กๆวัยนี้รนี่เป็นคล้ายกันเลยนะคะ อวบน้อยที่บ้านบางวันก็ไม่ยอมนอนกลางวันค่ะ ต้องขับรถออกไปเหมือนกัน ค่าเลี้ยงดูนี่พุ่งปรี๊ดเลย อิอิอิ

พี่นุชแนะนำหนังสือน่าอ่านอีกแล้วค่ะ และก็ใช่เลย เหมือนหนูอลีน่ามากจริงๆ ทั้งหน้ากลม ยิ้มกว้างแบบนี้ น่ารักมากค่ะ ขอบคุณนะคะ
#9 by p At 2005-09-11 12:58,
พี่นุชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชช ดีใจจริงๆเลย
คิดถึงๆ จุ๊บบบบบบ

เรื่องลูกสั่งเนี่ย โดนเหมือนกันเลย ตัวเล็กแค่นี้เป็นสั่งเก่งชะมัด เดี๋ยวเดินได้ พูดคล่องล่ะก็ แม่ตุ่มจะสั่งๆลูกบ้าง อิอิ
อ่านอาการอาละวาดของหนูแล้ว น้าอ้อ ไปกับคุณแม่ด้วยเลยค่ะ

หวังว่าวันแบบนี้จะไม่มาบ่อยๆ เนอะ
ไม่งั้นแม่นุชได้ฉฮ่อกันแย่แน่เลย
หนังสือ Got to Dance น่ารักมากๆ เลยค่ะ ปอว่าถ้าเด็กๆ ได้อ่านหนังสือแล้วทำอะไรตามไปด้วย เค้าคงจะจำได้เร็วขึ้นนะคะ อย่างหนังสือหลายๆ เล่มที่พี่นุชเคยแนะนำมา ของ Eric Carle หน่ะค่ะ ตอนนี้น้องแป้งทำท่าตามได้เกือบหมดแล้ว ไว้ปอจะลองไปดูหนังสือ Got to Dance บ้าง ช่วงนี้น้องแป้งชอบเต้นมากเลยค่ะ

ว้ายๆ อัธยาศัยดีแบบนี้ อีกหน่อยน้องอลีน่าต้องได้ตำแหน่งนางงามมิตรภาพแน่นอนฮ่ะ ^ ^
#6 by แป้งหมี่พี่แป้งมัน (67.49.154.60) At 2005-09-11 00:56,
เย้ ไม่ได้เห็นหน้าตั้งหลายวัน นึกว่าจะไม่ได้เจอแล้ว..แต่ตามมาจากไดน้องเสตฟ ดีใจจังเลยคะ หนูยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะคะเนี่ย..
#5 by Pomeranain_Girl At 2005-09-10 18:45,
แสดงว่าบิ๊กเกิร์ลคนจ๋วยเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ดีตั้งแต่ตัวแค่นี้ซิคะเนี่ย น่ารักจริง ๆ
#4 by พะยูนน้อย At 2005-09-10 16:18,


เย้ๆๆๆ เจอเบบี๋จุดจ๋วยของพี่แนทแล้ววววววว

คิดถึงนะค๊า

#3 by ♥I LOVE มายสามี♥ At 2005-09-10 16:00,
เด็กวัยนี้ก็อย่างนี้หล่ะค่ะ "...subject to change his/her mind without any notice..." สเตฟฟานี่ก็เป็นน่ะค่ะ ถ้าวันไหนเขานอนแล้วตื่นเย้นหน่อยเค้าก็จะค่อนข้างงอแงค่ะ
สวัสดีค่า และแล้วหวานก็เจอบลอคของคุณแม่กับน้องอลีน่าจนได้ ดีใจมากๆค่ะ คิดถึงมากมากด้วย นึกว่าเราจะไมได้เจอกันอีกแล้ว ขออนุญาตอ่านต่อไปนะคะ

อลีน่าน่ารักไม่เปลี่ยนแปลง
#1 by Whannest fille Mafieuse At 2005-09-10 14:55,